Helemaal in het zuiden van Bourgondië, op een 278 meter hoge heuvel in de Beaujolaisstreek, staat de Moulin-à-Vent. Deze windmolen, te midden van de wijngaarden, gaf z’n naam aan een Cru-wijn uit de streek. Aan de voet van de molen is het uitzicht fantastisch.
Hoewel z’n exacte bouwjaar niet bekend is, gaat de geschiedenis van La Moulin-à-Vent van Romanèche-Thorins minstens terug tot het jaar 1450. Hij is gebouwd op een kwartsader in de granieten ondergrond, op een kruispunt van energieke tellurische lijnen. Eeuwenlang was deze kolos het middelpunt van de lokale economische en sociale bedrijvigheid.
De windmolen is nog in zijn oorspronkelijke staat bewaard gebleven. De toren, gebouwd van lokale rode stenen, is zo’n 10 meter hoog en heeft een doorsnede van 5,5 meter. De muren zijn 1,20 meter dik. Het dak is draaibaar en voor het in beweging zetten van de wieken is bijna 48 vierkante meter zeildoek nodig. In dit deel van Frankrijk is het de enige molen die op het dak nog de oorspronkelijke grote houten kruiwerkbalk heeft waarmee de wieken op de wind konden worden gericht.
Hij werd gebruikt om graan te malen voor de bevolking en draaide mee met de wind. De deskundigheid van de molenaar was essentieel voor het produceren van fijn, gelijkmatig meel. Boeren die tarwe, gerst of haver naar de molen brachten, keken met een mengeling van ontzag en schroom naar de molenaar, aangezien alleen hij de wind begreep en de kwaliteit van het uiteindelijke meel bepaalde. In 1819 staakte het malen en in 1850 werd de molen buiten werking gesteld.
Het gebouw heeft op de begane grond een kleine kelder. Op de eerste verdieping is een krappe ruimte met een oude builmachine en een trap naar de maalzolder. De molenstenen zijn uit één stuk steen gehouwen.
De windmolen werd in 1930 een historisch monument. Hij is al sinds 1853 in handen van dezelfde familie die hem goed onderhoudt.
