Iguerande

Iguerande

71340, Iguerande

Een schilderachtig dorpje in de Brionnais met, bovenop een heuvel, een mooie Romaanse kerk die bij een klooster van Cluny hoorde.


Iguerande, dat zich uitstrekt over zeven heuvels, heeft een lange geschiedenis. Het was al bewoond in de prehistorie. Ook de Romeinen hebben er hun sporen nagelaten. Op deze plek, langs de oude Romeinse weg tussen Roanne en Autun, zijn zilveren en bronzen munten gevonden met beeltenissen van Romeinse keizers. Tevens zijn er, uit dezelfde periode, restanten van woningen en van fijn Romeins porseleinen aardewerk opgegraven.

Maar Iguerande wordt vooral veel bezocht vanwege de robuuste, romaanse Saint-Marcel kerk die in de 12e eeuw werd gebouwd en, vanaf de top van de heuvel, uitziet over de vallei van de Loire. Deze kerk met mooie gebeeldhouwde kapitelen, behoort tot het erfgoed van de monniken van Cluny en werd destijds beheerd door een vrouwenklooster.

In de Grande Rue van Iguerande is nog een ouderwetse oliemeulen, met een groten molensteen, gevestigd. Huile Leblanc is één van de laatste ambachtelijke olieslagers van Frankrijk. Sinds 1878 worden er noten en vruchten vermalen tot pasta’s die vervolgens worden uitgeperst. Zo ontstaan prachtige oliën van onder andere geroosterde pinda’s, amandelen, hazelnoten, walnoten, pistachenoten, koolzaad…

Verder heeft Iguerande een museum over de geschiedenis en het alledaagse leven van de Brionnais in de periode 1850-1950.

Omdat deze plaats in de tweede wereldoorlog gespaard bleef, liet de pastoor in samenwerking met omliggende gemeenten, buiten de bebouwde kom van Iguerande het monument Notre Dame de la Paix (Onze Lieve Vrouwe van de Vrede) oprichten.

Iguerande – Erfgoed van Cluny

In 938 verkreeg de abdij van Cluny, uit een schenking, een domein in Iguerande met meerdere keken. Enkele decennia later werd daar een kleine kloostergemeenschap gevormd. De monniken verbleven in gebouwen aan de voet van de helling die naar het dorp leidt. Dankzij schenkingen van de familie van de Cluniacenzer abt Hugues de Semur kon aan het einde van de 11e eeuw de Saint-André kerk worden herbouwd.

Aanvankelijk vielen de bezittingen in Iguerande onder het rechtstreekse gezag van Cluny maar om het beheer ervan te vergemakkelijken, werd bij een ruil in 1088 het vrouwenklooster van Marcigny de nieuwe eigenaar. De dames namen aan het begin van de 12e eeuw het beheer over. In de loop van de 13e eeuw werden de rechten van de heerlijkheid verdeeld tussen de priorij en de familie De Semur. De monniken vertrokken er al voor de 1e eeuw.

Toen de Saint-Marcel parochiekerk in verval raakte, schonk de priorin van Marcigny de Saint-André kerk aan de parochie. Die werd vervolgens aan de Heilige Marcel gewijd. Ondanks enkele aanpassingen in de loop van de tijd, heeft hij zijn romaanse karakter behouden. De buitenzijde is sober. Binnen zijn mooie gebeeldhouwde kapitelen te zien.